ผมมีเพื่อนสมัยเรียน ปวช. คนหนึ่ง ที่ผมเกลียดขี้หน้ามาตั้งแต่แรก
ไม่นานก็สนิทกันซะงั้น แต่แล้วเรื่องนิสัยของมัน ทำให้ผมเหลืออด
 
โปรเจ็คจบ โยนให้ผมทำโปรแกรมคนเดียว เพื่อนอีกคนก็ทำรายงาน
ผมตัดมันออกจากกลุ่มไปเลย แต่แล้วทำไมถึงกลับมาคุยกับมันได้อีกครั้งกันล่ะเนี่ย!?
 
วันนั้นยังไปเที่ยวด้วยกันอยู่เลย ผมคิดว่า
มีไอ้หมอนี่เป็นเพื่อนด้วยก็คงดีล่ะมั้ง!?
[แต่ก็ยังคบเป็นเพื่อนแบบสนิทใจ]
 
เมื่อวานนี้มันทำให้ผมได้รู้ธาตุแท้ของมัน มันคือไอ้โรคจิต
ที่ชอบแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิง พวกเธอโดนแอบถ่ายโดยที่หารู้ไม่ว่า
พวกเธอยืนข้างคนโรคจิต ที่หน้าซื่อทำตัวเป็นกึ่งคนดีมาโดยตลอด
ทำงานเป็นผู้ช่วนเภสัชใน รพ. แถวอนุสาวรีย์ แต่ทำตัวเยี่ยงสัตว์...
 
มีการส่งคลิปมาให้ผมดูอีก...แม้แต่ภาพอดีตเมียก็ส่งมาให้ดู
ในสภาพนอนแก้ผ้า โชว์อวัยวะเพศให้เห็นกันระดับ 4k เลยทีเดียว
มีรูปแอบถ่ายผู้หญิงที่ตึกฝั่งตรงข้าม...เลวระยำจริงๆ
 
สรุป : รู้หน้าไม่รู้ใจ นิสัยส่อสันดาน
 
ปล.เลิกคบล่ะคนแบบนี้ [พยายามตีตัวออกห่าง แบบไม่ให้มันรู้ตัว]
ผมนี่ฉีกภาพที่ถ่ายคู่กับมันทิ้งหมดเลย ไม่อยากมีภาพร่วมกับคนที่เป็นโรคจิต